~Η οθόνη γίνεται κόσμος και ο κόσμος γίνεται απλά το φόντο μιας ζωής. Υπάρχει μια παράξενη αντίφαση στην εποχή μας. Ζούμε στην πιο τεχνολογικά συνδεδεμένη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, κι όμως συχνά νιώθουμε περισσότερο αποκομμένοι από τον ίδιο τον κόσμο που μας περιβάλλει. Ξυπνάμε και κοιτάζουμε μια οθόνη. Ενημερωνόμαστε από μια οθόνη. Εργαζόμαστε μέσα από οθόνες. Επικοινωνούμε μέσω οθονών. Ερωτευόμαστε, θυμώνουμε, αγανακτούμε, συγκινούμαστε και φοβόμαστε μέσα από οθόνες. Σιγά σιγά, σχεδόν ανεπαίσθητα, η πραγματικότητα αρχίζει να μετατοπίζεται. Αυτό που συμβαίνει μακριά απο εμάς αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα από αυτό που βρίσκεται ακριωωςς δίπλα μας. Το μακρινό γίνεται άμεσο και το άμεσο γίνεται σχεδόν αόρατο. Κι όμως, η ζωή έξω από το παράθυρο εξακολουθεί να είναι όμορφη ακριβώς όπως ήταν. Το αεράκι που ακουμπά το πρόσωπο, άλλοτε ζεστό και άλλοτε ψυχρό. Το φως που αλλάζει μέσα στη διάρκεια της ημέρας. Τα σύννεφα που σχηματίζουν εικόνες χωρίς να ζητούν την προσοχή κανενός. ...
Notes on Aesthetics & Culture