civil.A

 ~Ή όπως λέμε αλλιώς, αυτό που βλέπεις δεν είναι αυτό που νομίζεις... Κάποιες φορές νιώθω λίγο άβολα όταν το λέω, σαν να χαλάω κάτι είναι, “Αυτό που βλέπετε στα social δεν είναι μόδα.” λέω στους σπουδαστές μου. Και με κοιτάνε, όχι πάντα με αντίδραση αλλά με απορία, γιατί για αυτούς, αυτό είναι η μόδα. Το Scroll, τα Outfits, τα Hauls. Οι τάσεις που πρέπει να δοκιμάσεις  και τα must-have κομμάτια, οι 3 τρόποι να φορέσεις κάτι, και κάπου εκεί, παίρνω μια μικρή ανάσα πριν συνεχίσω, αφού πρώτα θυμηθώ τη σούπερ Κατερίνα και μετέπειτα το cosmopolitan.  Πήρα την ανάσα μου όχι γιατί δεν ξέρω τι να πω, αλλά γιατί ξέρω ότι θα ακουστεί σκληρό. Αλλά... Αυτό που βλέπετε δεν είναι μόδα. Λυπάμαι πολύ, αλλά δεν είναι. Είναι το εμπόριο της εικόνας της; Ναι. Και όχι, δεν το λέω αφ’ υψηλού, δεν το απαξιώνω, το λέω με μια μικρή δόση λύπης. Γιατί η μόδα, όταν τη ζήσεις από μέσα, δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που έχουμε για αυτή. Η μόδα δεν ξεκινά από το "τι θα φορεθεί" έτσι γενικά και αδι...

 ~Ρήξη με τη Μεγάλη Ανδρική Αποποίηση. Ξεκινάμε με ερώτηση.  "Γιατί Ανατολή σχολιάζεις πάντα το ρούχο σαν αποτέλεσμα κοινωνικών συνθηκών;" Μα φυσικά γιατί το ρούχο δεν γεννιέται στην ντουλάπα, αλλά μέσα στην κοινωνία μέσα από τις διαφορετικές αναγκες που προκύπτουν.Κουβαλά εποχή, κοινωνική τάξη(όσο και αν δεν μας αρέσει), οικονομικό στάτους,εξουσία ,επιθυμία και πολλά πολλά ακόμα· γι’ αυτό δεν το βλέπω ως αντικείμενο, αλλά ως κοινωνικό αποτέλεσμα. Έτσι αντιμετωπίζω (εγώ και ολόκληρη η ενδυματολογία) τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξαν τα φύλα και τα κοινωνικά στερεότυπα στο σχηματισμό της μόδας κάθε εποχή. Έτσι θα αντιμετωπίσω και το σημερινό μας θέμα. Άνδρες λοιπόν και μόδα.Η επιστροφή τους στην έκφραση είναι απελευθέρωση ή απλώς ένας νέος ρόλος για τον οποίο μαθητεύουν χρόνια; Η ιστορία της μόδας δεν είναι μόνο ιστορία ρούχων, είναι ιστορία των ανθρωπίνων επιλογών και μερικές από τις πιο καθοριστικές επιλογές δεν αφορούν το τι φορέθηκε, αφορούν το τι εγκαταλείφθηκε. Η "Με...

~Ο κορσές. Σύμβολο περιορισμού τότε, σήμερα εργαλείο επιλογής και ένα δυνατό και πάντα επίκαιρο ερώτημα, τι σημαίνει τελικά ελευθερία; Λίγα ρούχα κουβαλούν τόσο βάρος, κυριολεκτικά και συμβολικά, όσο ο κορσές. Για πάρα πολλούς αιώνες, ήταν ένα εργαλείο διαμόρφωσης του γυναικείου σώματος. Δεν αποτελούσε επιλογή για τις γυναίκες, αλλά ήταν επιβεβλημένο. Το σώμα της γυναίκας έπρεπε να προσαρμοστεί για να ταιριάξεις και να είναι αρεστό. Έπρεπε να μικρύνει, να περιοριστεί, να χωρέσει σε ένα ιδανικό πρότυπο. Ο κορσές λοιπόν δεν ήταν απλώς ένα ένδυμα, ηταν κάτι σαν μηχανισμός ελέγχου. Μπορούσε να ελέγξει την στάση του σώματος, τις επιτρεπόμενες κινηςσεις ακόμα και το ρυθμο της αναπνοής. Και μετά, μια μέρα απλά εξαφανίστηκε ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε. Γιατί βλέπετε η ιστορία της μόδας δεν τελειώνει, αντίθετα κάνει κύκλους και μετασχηματίζεται. Έτσι λοιπόν στη δεκαετία του ’80 και ’90, ο Jean Paul Gaultier επανέφερε τον κορσέ, αλλά αυτή τη φορά εντελώς αλλιώς. Οχι πλέον ως εσωτερικό ένδυμα αλλ...

~ Το λευκό πουκάμισο, η ουδετερότητα που έγινε δύναμη και το ερώτημα, μπορεί κάτι το τόσο απλό να είναι επαναστατικό; Μπορεί να κάνει ένα λευκό πουκάμισο τη διαφορά; Η ιστορία της μόδας δεν αφορά πάντα την υπερβολή και το δράμα. Δεν έχουν πάντα όλα να κάνουν με τον όγκο και το χρώμα. Μερικές φορές η μόδα αφορά το αυτονόητο που γεννιέται από την ανάγκη για πρακτικότητα και ρεαλισμό.  Είναι αυτό λιγότερο σημαντικό; Όχι δεν είναι. Είναι λιγότερο μόδα; Όχι δεν είναι. Είναι λιγότερο επιδραστικό; Όχι δεν είναι. Το λευκό πουκάμισο είναι ένα από τα πιο απλά ρούχα που υπάρχουν και όμως, δεν ήταν ποτέ ουδέτερο. Για χρόνια, ανήκε αποκλειστικά στο ανδρικό κοινό. Ήταν σύμβολο καθαρότητας, τάξης, πειθαρχίας, ηταν κάτι σαν στολή και συνεχίζει βέβαια. Η γυναίκα μπορούσε να το φορέσει αλλά όχι σαν κάτι δικό της, περισσότερο έμοιαζε με δανεισμό από την αντρική ντουλάπα. Η μετατόπιση δεν έγινε απότομα, από τη μια στιγμή στην άλλη, εγινε μέσα από εικόνες, μέσα από γυναίκες που το φόρεσαν αλλιώς. Με χα...

~Το παντελόνι στη γυναικεία γκαρνταρόμπα. Ήταν δεδομένη η ύπαρξη του; Δεν θα το έλεγα... Ήταν σαν είσοδος σε έναν απαγορευμένο, ανδρικό χώρο και το ερώτημα δημιουργήθηκε και περιμένει απάντηση, τι σημαίνει σήμερα δύναμη; Η ιστορία της μόδας είναι γεμάτη από όμορφα ρούχα, αλλά κάποια από αυτά δεν σχεδιάστηκαν απλώς για να φορεθούν, σχεδιάστηκαν για να περάσουν ένα κοινωνικό όριο. Το παντελόνι είναι ένα από αυτά τα σύμβολα, κοινωνικής διεκδίκησης και γυναικείου αγώνα για κάτι που σήμερα μοιάζει δεδομένο. Για αιώνες, το παντελόνι δεν αποτελούσε επιλογή για τη γυναίκα, αλλά απαγόρευση. Ήταν σύμβολο εξουσίας και δύναμης που ανήκε αποκλειστικά στον άνδρα. Βέβαια εδώ να προσθέσω ότι η μεγάλη αλλαγή ξεκίνησε και εδραιώθηκε με τους δύο παγκόσμιους πολέμους, ώπου οι άνδρες πολεμούσαν και οι γυναίκες μένοντας πίσω έπρεπε να εργαστούν στις τότε λεγόμενες ανδρικές θέσεις εργασίας. Αυτό γέννησε την ανάγκη για πρακτικότητα στην καθημερινότητα. Ας συνεχίσουμε όμως στην κανονική ροή μας... Η γυναίκα μπ...

 ~Υπάρχει κάτι πιο επικίνδυνο από την απερισκεψία της νιότης και όσο μεγαλώνω το διακρίνω καλύτερα. Υπάρχει η βεβαιότητα των "ώριμων" και είναι δολοφονική.  Με αφορμή τον θάνατο της νεαρής, ξεχύθηκε πάλι εκείνο το γνώριμο κύμα. Οι σωστοί, οι καθαροί, οι συνετοί, οι "εγώ δεν θα το έκανα ποτέ", άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας. Και κάπου εκεί, αυτό το κορίτσι (όπως και πολλά άλλα) πεθαίνει δεύτερη φορά. Όχι στην πλατεία, αλλά σε στόματα. Ας το πούμε καθαρά επιτέλους, δεν πέθανε επειδή "έκανε κακές επιλογές". Πέθανε γιατί τρεις ενήλικοι άνδρες την εγκατέλειψαν για να μην έχουν εμπλοκή. Την είδαν να καταρρέει, την μετέφεραν, την άφησαν και έφυγαν. Είχαν πλήρη διαύγεια να καθαρίσουν το χώρο, όμως όχι να την μεταφέρουν στα επείγοντα. Δεν την πήγαν στο νοσοκομείο, ούτε κάλεσαν βοήθεια, δεν έμειναν και αυτό φυσικά δεν είναι "πανικός", ούτε είναι "λάθος στιγμής". Είναι απόφαση και στάση ζωής. Είναι ένας χαρακτήρας που λέει "δεν με νοιάζει...

 ~A manifesto for women who are done explaining themselves. Δεν είμαστε εδώ για να ντυθούμε,είμαστε όμως εδώ για να σταθούμε μέσα σε ένα περιβάλλον, μέσα σε μια κοινωνία ανθρώπων. Αν υπήρχε ένα μανιφέστο για το all signal, no noise, θα ξεκινούσε ακριβώς έτσι. Τι σημαίνει όμως αυτή η φράση; Στη μόδα, το “all signal, no noise” σημαίνει ότι ένα ρούχο, ένα look ή και ένα brand επικοινωνεί ξεκάθαρα την ταυτότητά του χωρίς περιττά στοιχεία. Το “signal” είναι αυτό που θέλεις πραγματικά να πεις, η αισθητική, η πρόθεση, το attitude, η ποιότητα, η σιλουέτα. Το “noise” είναι ό,τι αποσπά, τα υπερβολικά trends, πολλά λογότυπα, περιττές λεπτομέρειες, styling που μοιάζει να φωνάζει χωρίς λόγο. Άρα ένα “all signal, no noise” look μπορεί να είναι για παράδειγμα, πολύ καθαρές γραμμές, λίγα αλλά σωστά κομμάτια,έντονη ταυτότητα χωρίς υπερβολή, ρούχα που “μιλούν” μέσα από την υφή, την εφαρμογή και όχι επειδή προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με στολίδια κλπ λεπτομέρειες. Για παράδειγμα, ένα μαύρο oversized π...