~Το παντελόνι στη γυναικεία γκαρνταρόμπα. Ήταν δεδομένη η ύπαρξη του; Δεν θα το έλεγα...
Ήταν σαν είσοδος σε έναν απαγορευμένο, ανδρικό χώρο και το ερώτημα δημιουργήθηκε και περιμένει απάντηση, τι σημαίνει σήμερα δύναμη;
Η ιστορία της μόδας είναι γεμάτη από όμορφα ρούχα, αλλά κάποια από αυτά δεν σχεδιάστηκαν απλώς για να φορεθούν, σχεδιάστηκαν για να περάσουν ένα κοινωνικό όριο.
Το παντελόνι είναι ένα από αυτά τα σύμβολα, κοινωνικής διεκδίκησης και γυναικείου αγώνα για κάτι που σήμερα μοιάζει δεδομένο.
Για αιώνες, το παντελόνι δεν αποτελούσε επιλογή για τη γυναίκα, αλλά απαγόρευση.
Ήταν σύμβολο εξουσίας και δύναμης που ανήκε αποκλειστικά στον άνδρα. Βέβαια εδώ να προσθέσω ότι η μεγάλη αλλαγή ξεκίνησε και εδραιώθηκε με τους δύο παγκόσμιους πολέμους, ώπου οι άνδρες πολεμούσαν και οι γυναίκες μένοντας πίσω έπρεπε να εργαστούν στις τότε λεγόμενες ανδρικές θέσεις εργασίας. Αυτό γέννησε την ανάγκη για πρακτικότητα στην καθημερινότητα.
Ας συνεχίσουμε όμως στην κανονική ροή μας...
Η γυναίκα μπορούσε να είναι κομψή, θηλυκή, εντυπωσιακή, αλλά όχι “ντυμένη σαν άνδρας”.
Γιατί το ένδυμα δεν κάλυπτε απλώς το σώμα, αλλά καθόριζε τη θέση σου στον κόσμο.
Η πρώτη ρωγμή ήρθε δειλά. Με γυναίκες που τόλμησαν να φορέσουν παντελόνι για πρακτικούς λόγους, για να κινηθούν, για να δουλέψουν και το πιο απλό για να αναπνεύσουν.
Αργότερα, σχεδιάστριες όπως η Coco Chanel άρχισαν να ενσωματώνουν το παντελόνι στη γυναικεία καθημερινότητα, οχι ως πρόκληση αλλά σαν ανάγκη.
Και μετά, ήρθε μια στιγμή που άλλαξε τα πάντα στη μόδα.
Το 1966, ο Yves Saint Laurent παρουσίασε το Le Smoking, ένα γυναικείο tuxedo και μαζί του, μια νέα εικόνα για τη γυναίκα.
Η γυναίκα δεν “δανειζόταν” πλέον το ένδυμα του άνδρα, αλλά το έκανε δικό της.
Το παντελόνι έπαψε να είναι λειτουργικό και έγινε δήλωση ανεξαρτησίας, έγινε δύναμη αλλά φυσικά όχι χωρίς αντίδραση.
Οι γυναίκες με παντελόνι δεν γίνονταν δεκτές σε εστιατόρια για παράδειγμα, δεν θεωρούνταν “κατάλληλα ντυμένες”, δεν ήταν ακόμη αποδεκτό.
Αυτό συμβαίνει γιατί κάθε αλλαγή που μετακινεί τα όρια της εξουσίας,προκαλεί αντίσταση στην αρχή.
Σήμερα, το παντελόνι είναι δεδομένο και κανείς δεν το αμφισβητεί.
Ακριβώς όμως εκεί γεννιέται και το ερώτημα.
Αν κάποτε το να φοράς παντελόνι ήταν πράξη δύναμης, τι σημαίνει σήμερα δύναμη μέσα από το ντύσιμο;
Είναι η εικόνα, είναι η στάση ή μήπως είναι η ελευθερία να μην χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα;
Ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή να μην είναι ότι η γυναίκα φόρεσε παντελόνι, ίσως να είναι ότι σήμερα μπορεί να επιλέξει αν θέλει να το φορέσει.
Ή μπορεί να είναι το θάρρος της γυναίκας, στη σημερινή κοινωνία να φορέσει ένα φόρεμα χωρίς να νιώσει κίνδυνο ή απειλή ή επίκριση.
Συγκλονιστικό δεν είναι; Παλιά η κοινωνία σε απέρριπτε επειδή φορούσες παντελόνι και όχι φόρεμα. Σήμερα σε κοιτάζει λοξά επειδή φοράς φόρεμα. Κοντό ή μακρύ δεν έχει σημασία.
X CivilA
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου