~Ο κορσές.
Σύμβολο περιορισμού τότε, σήμερα εργαλείο επιλογής και ένα δυνατό και πάντα επίκαιρο ερώτημα, τι σημαίνει τελικά ελευθερία;
Λίγα ρούχα κουβαλούν τόσο βάρος, κυριολεκτικά και συμβολικά, όσο ο κορσές. Για πάρα πολλούς αιώνες, ήταν ένα εργαλείο διαμόρφωσης του γυναικείου σώματος. Δεν αποτελούσε επιλογή για τις γυναίκες, αλλά ήταν επιβεβλημένο.
Το σώμα της γυναίκας έπρεπε να προσαρμοστεί για να ταιριάξεις και να είναι αρεστό. Έπρεπε να μικρύνει, να περιοριστεί, να χωρέσει σε ένα ιδανικό πρότυπο.
Ο κορσές λοιπόν δεν ήταν απλώς ένα ένδυμα, ηταν κάτι σαν μηχανισμός ελέγχου. Μπορούσε να ελέγξει την στάση του σώματος, τις επιτρεπόμενες κινηςσεις ακόμα και το ρυθμο της αναπνοής.
Και μετά, μια μέρα απλά εξαφανίστηκε ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε.
Γιατί βλέπετε η ιστορία της μόδας δεν τελειώνει, αντίθετα κάνει κύκλους και μετασχηματίζεται.
Έτσι λοιπόν στη δεκαετία του ’80 και ’90, ο Jean Paul Gaultier επανέφερε τον κορσέ, αλλά αυτή τη φορά εντελώς αλλιώς. Οχι πλέον ως εσωτερικό ένδυμα αλλά ως εξωτερικό.
Το χρησιμοποίησε σαν δήλωση.
Και όταν η Madonna τον φόρεσε στη σκηνή,
κάτι άλλαξε, κάτι απενοχοποιήθηκε σιγά σιγά.
Ο κορσές πλέον δεν ήταν επιβολή ώστε να ταιριάξεις κάπου, ήταν επιλογή και επίδειξη ενός κομματιού της ενδυματολογικής ιστορίας που για αιώνες ήταν κρυμμένο από τα μάτια των πολλών.
Έπαψε να είναι σύμβολο καταπίεσης και έγινε σύμβολο ελέγχου της προσωπικής επιλογής του ατόμου.
Και κάπου εδώ τα πράγματα γίνονται πιο σύνθετα.
Γιατί το ερώτημα δεν είναι αν άλλαξε το ρούχο, αλλά είναι εάν άλλαξε η συνθήκη.
Σήμερα, ο κορσές επιστρέφει ξανά, σε πολλές διαφορετικές μορφές και σε διαφορετικά σώματα.
Και κάθε φορά, επαναφέρει την ίδια ακριβώς ερώτηση.
Όταν επιλέγεις κάτι που κάποτε σε περιόριζε σαν σύμβολο απενοχοποίησης, είσαι ελεύθερος;
Ή απλώς συμμετέχεις σε μια νέα εκδοχή, σε ένα πιο επίκαιρο και κατάλληλο αφήγημα, του ίδιου κανόνα;
Πάντα με προβληματίζουν αυτές οι ερωτήσεις...
Η απάντηση δεν είναι απόλυτη θα πω εντέχνως για να αποφύγω παρερμηνείες.
Και ίσως δεν χρειάζεται να είναι πάντα κάτι απόλυτο.
Γιατί η ελευθερία δεν βρίσκεται πάντα στο τι φοράς αλλά βρίσκεται και στο γιατί το φοράς και στο αν μπορείς να μην το εντάξεις χωρίς να χαρακτηριστείς αναχρονιστής κλπ.
~• Σημειώσεις μιας εκπαιδεύτριας μόδας •~
Ο κορσές δεν είναι απλώς ένα ένδυμα αλλά ένα ισχυρό πολιτισμικό σύμβολο που ισορροπεί ανάμεσα στην πειθαρχία και την επιθυμία, στον έλεγχο και την αποπλάνηση.
Ιστορικά εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή αριστοκρατία από τον 16ο αιώνα ως μέσο διαμόρφωσης του γυναικείου σώματος σύμφωνα με τα κοινωνικά ιδεώδη της εποχής όπως, λεπτή μέση, όρθια στάση, πρέπουσα θηλυκότητα. Υπήρξε εργαλείο κοινωνικής τάξης και επιβολής, καθώς το σώμα έπρεπε να πειθαρχεί για να θεωρείται αποδεκτό, αλλά ταυτόχρονα μετατράπηκε και σε σύμβολο δύναμης, αισθησιασμού και αυτοέκφρασης.
Από την καταπίεση της βικτωριανής εποχής μέχρι τη σύγχρονη μόδα όπου επανέρχεται ως statement αυτονομίας, ο κορσές αφηγείται τη διαρκή σύγκρουση ανάμεσα σε αυτό που η κοινωνία ζητά από το σώμα και σε αυτό που το ίδιο το άτομο επιλέγει να δηλώσει μέσα από αυτόν.
X CivilA
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου