~Η πιο βραβευμένη costume designer στην ιστορία του κινηματογράφου δεν έντυσε απλώς χαρακτήρες ,τους διαμόρφωσε.
Υπάρχουν άνθρωποι στη μόδα που δημιουργούν ρούχα και υπάρχουν άνθρωποι που δημιουργούν εικόνες που μένουν στην ιστορία. Η Edith Head ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Βέβαια εδώ πρέπει να προσθέσω πως είναι διαφορετική η προσέγγιση ενός σχεδιαστή μόδας για τη δημιουργία συλλογών και είναι διαφορετική η προσέγγιση για την παραγωγή κουστουμιών. Εντάσσονται στην ενδυματολογία αλλά είναι διαφορετικά επαγγέλματα και χρειάζεται εξειδίκευση.
Πάμε παρακάτω...
Με οκτώ Όσκαρ, αν θυμάμαι σωστά, είναι η πιο βραβευμένη γυναίκα στην ιστορία των Academy Awards και όχι τυχαία.
Η Edith Head δεν σχεδίαζε απλώς κοστούμια, “διάβαζε” χαρακτήρες, καταλάβαινε ηθοποιούς, φίλτραρε χρονικές περιόδους, μετέφερε συναισθήματα,μετέφραζε σενάρια σε εικόνα.
Η Head βραβεύτηκε για εμβληματικές παραγωγές, όπως:
•The Heiress
•Samson and Delilah
•All About Eve
•A Place in the Sun
•Roman Holiday (από τα αγαπημένα μου, το είδα ξανά εχθές)
•Sabrina
•The Facts of Life
•The Sting
Το υπέροχο που συμβαίνει με την Head, είναι πως τα ρούχα της αφηγούνται την προσωπική ιστορία του χαρακτήρα και συνδράμουν οπτικά και συναισθηματικά στην εξέλιξη του μέσα από μια διαδικασία που χτίζει στην ουσία την ψυχολογία γύρω από την αισθητική της ταινίας, του ρόλου και του ηθοποιού.
Άρα δεν μιλάμε απλά για ωραίες ταινίες, μιλάμε για ισχυρό συμβολισμό και δυναμικά μηνύματα.
Η Edith Head καθώς έντονα συζητήθηκε στα πηγαδάκια του Hollywood, είχε μια μοναδική ικανότητα να κάνει τις γυναίκες να νιώθουν όμορφες χωρίς να τις μεταμφιέζει. Συνεργάστηκε με τεράστια ονόματα όπως η Audrey Hepburn, η Grace Kelly και η Elizabeth Taylor.
Αλλά ,και εδώ έχει ενδιαφέρον ,δεν ήταν ποτέ “εύκολη”.
Λέγεται πως είχε έντονες διαφωνίες με ηθοποιούς για το τι τους “ταιριάζει” και φυσικά πίστευε ότι εκείνη ξέρει καλύτερα τον χαρακτήρα από τον ίδιο τον ηθοποιό με αποτέλεσμα να έχει μια αυστηρή, σχολαστική προσέγγιση.
Βεβαίως και στο δημιουργικό κομμάτι, υπήρχαν ψίθυροι ότι σε κάποιες περιπτώσεις "δανειζόταν" ιδέες από άλλους designers όμως πάντα το αποτέλεσμα είχε την τελευταία λέξη.
Σε μια εποχή που το Hollywood ήταν γεμάτο υπερβολή, εκείνη επέλεξε τη σιωπή. Δεν σχεδίαζε για να εντυπωσιάσει. Σχεδίαζε για να εξυπηρετήσει την ιστορία που ήθελε ο χαρακτήρας να πει, ο σκηνοθέτης να πει. Δεν την ενδιέφερε να φαίνεται το ρούχο αλλά να φαίνεται ο χαρακτήρας.
Και αυτό είναι ένα τεράστιο μάθημα ,όχι μόνο για τη μόδα, αλλά για τη δημιουργία γενικότερα.
Στην εποχή μας που η εικόνα φωνάζει, που ο χαρακτήρας σωπαίνει η ύπαρξη της Edith Head, το πέρασμα της από εδώ,υπενθυμίζει κάτι πολύ απλό, το ρούχο δεν είναι το επίκεντρο, είναι το εργαλείο και για αυτό πάντα επιμένω ότι το επάγγελμα μας είναι ανθρωποκεντρικό από τη φύση του, αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα, μεγάλη και αυτή.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο δύσκολο, να δημιουργείς κάτι που δεν τραβάει την προσοχή στον εαυτό του, στην καλλιτεχνική σου διάνοια και ταυτότητα, αλλά να μετατοπίζει το βάρος του βλέμματος σε αυτόν που το φορά.
X CivilA
υγ. Written by heart.
👏👏👏👏👏
ΑπάντησηΔιαγραφή