Ξανά, αλλά Όχι Όπως Πριν•

 Έξι χρόνια.

Και όμως, αν τα φυσήξεις απαλά, σκορπίζουν σαν σκόνη από παλιά πούδρα σε μπουντουάρ.

Η τελευταία μου ανάρτηση το 2020. Ένας κόσμος πριν από τον κόσμο που ξέρουμε σήμερα.

Πανδημίες, επανεκκινήσεις, scroll ατελείωτα, τάσεις που γεννήθηκαν και πέθαναν μέσα σε τρία reels.

Και εγώ εδώ, να αναρωτιέμαι:

τι έμεινε ίδιο;

Μη νομίζετε, το ψάχνω κι εγώ.

Παραμένω ο ίδιος άνθρωπος που άλλοτε θέλει να λέει ιστορίες, άλλοτε να τις διαβάζει κάτω από ένα φωτιστικό που κάνει το δωμάτιο να μοιάζει σκηνή, κι άλλοτε να τις ζει με τα μανίκια σηκωμένα.

Η περιέργεια δεν έφυγε ποτέ. Απλώς έμαθε να περιμένει καλύτερα.

Συνεχίζω να εξερευνώ τη ζωή σαν να είναι concept store σε στενό της πόλης — δεν ξέρεις τι θα βρεις, αλλά μπαίνεις.

Συνεχίζω να τρώω κρύα γεμιστά με φέτα (γιατί κάποια πράγματα είναι αξίες, όχι συνήθειες).

Συνεχίζω να βλέπω Harry Potter and the Philosopher's Stone και να πιστεύω πως μια καλή ιστορία μπορεί να σε σώσει από μια κακή μέρα.

Και φυσικά, συνεχίζω να επιθυμώ διακαώς να χάσω εκείνα τα πέντε κιλά — όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί κάθε άνθρωπος χρειάζεται ένα διαχρονικό στόχο για να νιώθει συνεπής με τον εαυτό του.

Τι άλλαξε;

Δεν ορκίζομαι πια στη Vogue.

Και αυτό, για μένα, είναι μικρή επανάσταση.

Όχι γιατί σταμάτησα να αγαπώ τη μόδα.

Αλλά γιατί έμαθα να την κοιτάζω αλλιώς.

Η μόδα δεν είναι πια ευαγγέλιο. Είναι διάλογος.

Δεν είναι μόνο editorial με αψεγάδιαστα σώματα. Είναι σώματα αληθινά, φωνές διαφορετικές, βιωμένες εμπειρίες. Είναι βιωσιμότητα, είναι ταυτότητα, είναι πολιτική, είναι και σιωπή. Είναι η ντουλάπα σου ένα πρωί Δευτέρας που δεν ξέρεις ποιος θέλεις να είσαι — και αυτό είναι απολύτως εντάξει.

Έξι χρόνια μετά, δεν επιστρέφω για να αποδείξω κάτι.

Επιστρέφω για να συνομιλήσω.

Για να ξανανοίξω αυτή τη μικρή γωνιά του διαδικτύου που κάποτε ήταν ημερολόγιο, μετά έγινε πάθος, μετά έγινε παύση — και τώρα ξαναγίνεται παρόν.

Η κουβέντα γύρω από τη μόδα είναι μεγάλη.

Και δεν ξεκινά από τις πασαρέλες.

Ξεκινά από το πώς στεκόμαστε μέσα στα ρούχα μας.

Από το πώς στεκόμαστε μέσα στη ζωή μας.

Καλώς ξαναβρεθήκαμε λοιπόν.

X CivilA