~Η ιστορία της μόδας είναι, αδιαμφισβήτητα, γεμάτη από όμορφα γυναικεία σακάκια, αλλά μόνο λίγα από αυτά κατάφεραν να αλλάξουν τον τρόπο που μια γυναίκα κινείται μέσα στον κόσμο. Όπως αντίστοιχα και τον τρόπο που τις βλέπει ο κόσμος και προσλαμβάνει την παρουσία τους.
Το εμβληματικό tweed jacket,( που παραμένει αναλλοίωτη αξία στο χρηματιστήριο της μόδας),της Coco Chanel είναι ένα από αυτά.
Στη δεκαετία του 1950, η Chanel παρουσίασε ένα σακάκι που δεν έμοιαζε με όλα τα υπόλοιπα, ήταν μαλακό, άνετο, χωρίς σκληρή δομή και όμως, οπτικά, φαινόταν απόλυτα δομημένο.
Πριν από αυτό, το γυναικείο ένδυμα ,ειδικά σε πιο "επίσημα" πλαίσια , διατηρούσε μια σαφή απόσταση από την άνεση.
Η κομψότητα βλέπετε, απαιτούσε πειθαρχία, το σώμα όφειλε να προσαρμοστεί στο ρούχο, ποτέ το αντίθετο.
Το tweed jacket ανέτρεψε αυτή την ισορροπία.
Η Chanel δανείστηκε στοιχεία από την ανδρική γκαρνταρόμπα, αλλά δεν τα αντέγραψε, απλώς τα μετέφρασε και τα προσάρμοσε.
Δημιούργησε ένα ρούχο που επέτρεψε στη γυναίκα να κινηθεί, να εργαστεί, να υπάρξει χωρίς κάποιον περιορισμό.
Δεν ήταν απλώς θέμα αισθητικής, ήταν κυρίως θέμα λειτουργίας και κακά τα ψέματα η λειτουργία ήταν τότε κατά κύριο λόγο θέμα του μέσου εργαζομένου πολίτη.
Γιατί όταν μπορείς να κινηθείς ελεύθερα, μπορείς και να διεκδικήσεις χώρο και η γυναίκα τότε είχε περιορισμένο χώρο, οριακά αντιμετωπιζόταν σαν πολίτης.
Το tweed jacket έγινε σύμβολο μιας γυναίκας που δεν βρίσκεται απλώς σε ένα μέρος, αλλά το γεμίζει με την παρουσία της, το καταλαμβάνει.
Δεν χρειάζεται να υψώσει τη φωνή της, η παρουσία της είναι αρκετή.
Αυτό ήταν το πραγματικό του νόημα, όχι το ύφασμα, όχι το κόψιμο, αλλά κυρίως η στάση που δημιουργεί όταν το φέρεις επάνω σου.
Σήμερα, σχεδόν έναν αιώνα μετά, η άνεση είναι παντού. Oversized γραμμές. Athleisure. Casual αισθητική.
Και όμως, κάτι έχει αλλάξει, η άνεση δεν σημαίνει πάντα ελευθερία, κάποιες φορές σημαίνει απλά χαλάρωση.
Ίσως λοιπόν το ερώτημα σήμερα να είναι διαφορετικό, δεν είναι αν είμαστε άνετοι, είναι αν αυτή η άνεση μας δίνει τη δύναμη να είμαστε πιο κοντά στον εαυτό μας.
Το tweed jacket δεν ήταν ποτέ "άνετο" με την έννοια της χαλαρότητας, ήταν όμως άνετο με την έννοια της αυτοπεποίθησης.
Σε κρατάει σε θέση χωρίς να σε περιορίζει, σε ορίζει χωρίς να σε φυλακίζει και αυτό είναι μια πολύ λεπτή ισορροπία.
Σε μια εποχή όπου όλα τείνουν προς το εύκολο, η πραγματική πολυτέλεια είναι κάτι άλλο.
Είναι ίσως ησυνειδητή δομή και η επιλογή να σταθείς με τόλμη σαν αυθεντικό άτομο.
Το tweed jacket δεν είναι απλώς ένα κομμάτι ρούχου, είναι η στιγμή που η μόδα κατάλαβε ότι η εξουσία , η δύναμη και η επιβλητικότητα δεν χρειάζεται να είναι άκαμπτες.
Αυτές είναι και σήμερα η σημειώσεις μιας εκπαιδευτριας μόδας. Λίγο πιο στεγνά δοσμένες γιατί βρέχει και δεν θέλω τίποτα. Ούτε τη Σανέλ, ούτε το προφιτερόλ στο ψυγείο.
X CivilA
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου