Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η συνεισφορά της Αμερικής στο χώρο της μόδας•

 Η συνεισφορά των Ηνωμένων Πολιτειών στη μόδα δεν είναι απλώς αισθητική, είναι σε τεράστιο βαθμό κοινωνική, βιομηχανική και πολιτισμική. Αν η Γαλλία έδωσε στη μόδα την υψηλή ραπτική και η Ιταλία τη δεξιοτεχνία της κατασκευής, οι ΗΠΑ έδωσαν κάτι διαφορετικό, ας το πούμε λαϊκά έφεραν τη δημοκρατία στο ντύσιμο.

Ας τα πιάσουμε όμως ένα ένα,

•Η γέννηση του sportswear και του casual ντυσίματος.

Η αμερικανική μόδα απομακρύνθηκε νωρίς από την αυστηρή ευρωπαϊκή φόρμα και επένδυσε στη λειτουργικότητα και την πρακτική προσέγγιση του ρούχου.

Το ready-to-wear, το sportswear, το denim, το T-shirt, το sweatshirt, τα sneakers ,όλα αυτά δεν ήταν απλώς ρούχα αλλά μια νέα κοινωνική δήλωση, ότι το σώμα πρέπει να κινείται και όχι να περιορίζεται.

Το τζιν της Levi Strauss & Co. έγινε ίσως το πιο δημοκρατικό ένδυμα στην ιστορία με την έννοια ότι ένωσε όλες τις κοινωνικές τάξεις και είχαν όλοι πρόσβαση σε αυτό.

•Η μαζική παραγωγή και η εμπορευματοποίηση της μόδας.

Οι ΗΠΑ μετέτρεψαν τη μόδα από προνόμιο της ελίτ σε μια βιομηχανία μαζικής κατανάλωσης.

Τα department stores, οι αλυσίδες λιανικής, το fast fashion μοντέλο, το shopping mall και αργότερα το e-commerce, άλλαξαν τον τρόπο που αγοράζουμε και αντιλαμβανόμαστε το στιλ.

Η μόδα έγινε προσβάσιμη και κάπου εκεί ξεκίνησε κάτι ακόμα από την Αμερική, ο υπερκαταναλωτισμός.

• Το Hollywood ως παγκόσμιο κέντρο μόδας 

Το Hollywood δεν έντυσε απλώς ηθοποιούς, έντυσε τις φαντασιώσεις μας . Από τη Marilyn Monroe μέχρι την Audrey Hepburn, το star system καθόρισε επιθυμίες, πρότυπα και καταναλωτικές συμπεριφορές για τον αγοραστή, έτσι μέσα από τις ταινίες αλλά και τα κόκκινα χαλιά, η μόδα έγινε εικόνα προς μίμηση.

•Η σύνδεση της μόδας με την υποκουλτούρα.

Οι ΗΠΑ έδωσαν τεράστια δύναμη στο street style, το prep style των Ivy League, το punk και το grunge, το hip-hop fashion, το skatewear, το sneaker culture,το athleisure. Τεράστιο ρόλο έπαιξε το MTV και όλη η μουσική βιομηχανία, με κορυφαία την παραγωγή βιντεοκλίπ τη δεκαετία του 80&90.

Η μόδα έπαψε να εμπνέεται μόνο από πασαρέλες και άρχισε να παίρνει στοιχεία από τον δρόμο.

•Η ανάδειξη του designer ως brand

Με σχεδιαστές όπως Calvin Klein, Ralph Lauren, Donna Karan, Tom Ford και αργότερα Virgil Abloh, η αμερικανική μόδα μετέτρεψε το όνομα σε lifestyle προς μίμηση. Δεν αγοράζεις μόνο ρούχο, αγοράζεις έναν ολόκληρο τρόπο ζωής, νιώθεις ότι ανήκεις κάπου και ότι μοιράζεσαι κάτι από την ιστορία του brand.

•Η πολιτική διάσταση της ένδυσης.

Η αμερικανική μόδα συνδέθηκε έντονα με κοινωνικά κινήματα, όπως ο φεμινισμός, το Black identity, queer culture, ανθρώπινα δικαιώματα κλπ Το ρούχο έγινε πολιτική δήλωση, μίλησε για ένταξη, δικαιώματα, πόλεμο, ειρήνη.

Συνοψίζοντας λοιπόν όλες τις πληροφορίες, έχουμε δύο αντίπαλα μεγέθη, εξίσου χρήσιμα για το αντικείμενο της μόδας, σε έναν διαρκή διάλογο.

Η Ευρώπη ρώτησε "Τι είναι κομψότητα;"

και η Αμερική απάντησε, "Τι φορά ο άνθρωπος όταν ζει την πραγματική ζωή;"

Η Ευρώπη έδωσε τέχνη και η Αμερική ρεαλισμό και αυτό έφερε τον άνθρωπο πιο κοντά στον εαυτό του και στις ανάγκες του.

X CivilA 




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι τόποι,οι άνθρωποι.

Οι τόποι,όλοι,είναι έρωτες και αυτός που είμαι τώρα είναι ο μεγαλύτερος(σε κάθε έρωτα αυτό λέμε).Και όμως πόσο αληθινό είναι αυτό?!Οι τόποι σαν νέοι στη ζωή μας άνθρωποι μας υποδέχονται και μας προσφέρουν εμπειρίες,καθένας τόσο μοναδικός,τόσο προσωπικά ωραίος.Άνθρωποι,τόποι,το ίδιο...έρωτες,αγάπες,μνήμες. xx Civil.A

Joan Miro

Καταλανός ζωγράφος και γλύπτης, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές  καλλιτέχνες του 20ου   αιώνα . Γεννήθηκε το 1893  στην Βαρκελώνη  και σε ηλικία 14 ετών φοίτησε στην Εμπορική Σχολή, αν και παράλληλα παρακολουθούσε κρυφά μαθήματα στην Σχολή Καλών Τεχνών και αργότερα στην Ακαδημία  Galí  μέχρι το 1915 . Το 1920  μετακόμισε στο Παρίσι  όπου συμμετείχε στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Μονμάρτης  και γνωρίστηκε αρχικά με το κίνημα του ντανταϊσμού  και αργότερα με τους υπερρεαλιστές , κάτω από την επίδραση των οποίων άρχισε να διαμορφώνει ένα ιδιαίτερο και προσωπικό ύφος στη ζωγραφική του. Ο μεγαλύτερος ίσως θεωρητικός του υπερρεαλισμού και ένα από τα ηγετικά στελέχη του, ο Αντρέ Μπρετόν , αναφερόμενος στον Μιρό δήλωσε πως  "είναι ο περισσότερο σουρεαλιστής από όλους" . Το 1921  πραγματοποιήθηκε η πρώτη ατομική του έκθεση στο Παρίσι, ενώ περίπου δέκα χρόνια αργότερα, η πρώτη ατομική του έκθεση...

Πριν Όλα Γίνουν Περιεχόμενο•

 ~Το βασίλειό μου για λίγο αργό ίντερνετ~ Υπάρχουν στιγμές που ανοίγω τα social media και αναρωτιέμαι πότε ακριβώς το ίντερνετ σταμάτησε να είναι εξερεύνηση και έγινε θόρυβος. Υπάρχουν μέρες που ανοίγω τα social media και νιώθω σαν να μπήκα κατά λάθος σε ένα τεράστιο δωμάτιο όπου όλοι μιλάνε ταυτόχρονα, όλοι χορεύουν, όλοι δείχνουν κάτι , και κανείς δεν φαίνεται πραγματικά να ακούει. Κάποτε αυτό το δωμάτιο ήταν μικρότερο. Και είχε και μια κάποια γοητεία μιας και στοχευμένα σε επέλεγαν, δεν εμφανιζοσουν τυχαία σε μια ροή,δεν σε επέβαλε κάποιο trend ή ένας αλγόριθμος. Τότε που ξεκινούσε όλη αυτή η ιστορία του διαδικτύου, υπήρχε μια περίεργη έξαψη. Ένα αίσθημα ότι εξερευνούσαμε κάτι άγνωστο. Σαν να ανοίγεις μια πόρτα σε μια πόλη που δεν υπάρχει ακόμη στον χάρτη. Τα blogs ήταν μικρά δωμάτια μέσα σε αυτή την πόλη. Ο καθένας έβαζε μέσα τις σκέψεις του, τις εμμονές του, τις ιστορίες του. Δεν υπήρχαν αλγόριθμοι που σου φώναζαν «πιο γρήγορα», «πιο πολύ», «πιο θορυβώδη». Υπήρχε απλώς η επιθυ...